Station Fornsbach aan de Murrtalbahn

Niet ver van ‘onze’ camping aan de Waldsee in  Fornsbach-Murrhardt ligt het treinstation Fornsbach. Vanaf de camping een half uurtje wandelen. Voor het min of meer idyllisch uitziende  stationsgebouw stond het altijd vol geparkeerde auto’s. Voor mij reden een wandeling te maken naar dit stationsgebouw.  Het station staat aan de spoorlijn Backnang  - Schwäbisch Hall. De lijn staat ook bekend als de   Murrbahn -Murr Railway-of Murrtalbahn -Murr Valley Railway).  

Het is een enkelspoor verbinding.  Op deze lijn eindigde  het stoomtijdperk in 1976  en diesellocomotieven namen het werk over.

In 1996 werd het station Fornsbach  verbeterd o.a. door de aanleg van nieuwe platforms en een passeerbaan. (gelegen in het midden van de foto). 

Tijdens mijn bezoek aan het station zag het, op een wachtende reiziger na, allemaal wat verlaten uit. Alleen de doorgaande lijn met het bijhorende perron was zo te zien op orde maar de passeerbaan had zijn beste tijd gehad.    

De aansluitende wissels waren verwijderd en een deel van het spoor opgebroken. Het stationsgebouw was al geruime tijd buiten gebruik en als woning ingericht. De kaartjesautomaat de abri leken mij redelijk nieuw. 

In 2015 is, ca. 250 m verder, een begin gemaakt met de bouw van een nieuw station.  

Op een vraag aan de bewoners van het gebouw wanneer voor het laatst een stoomlocomotief het station is gepasseerd, kwam geen duidelijke reactie. Het voorbij komen van een stoomlocomotief in voorbij gaande laren kon zij zich niet  herinneren. 

  

Op de foto staat links boven de verlichting van het in gebruik zijnde perron. 

De rails voorbij het wissel in het midden van de foto buigen af naar een fabriek waar houtconstructies worden gemaakt. Uit de daar liggende rails en de nodige wissels (bijna volledig overwoekerd) kun je zien dat in het verleden de aan- en afvoer van de materialen over het spoor plaatsvonden. Om ruimte te creëren had het bedrijf zelf al een deel van het spoor geruimd en de materialen op een hoop gegooid.  

Zomercarnaval in Noordwijkerhout

De Noordwijkerhoutse carnavalsvereniging De Kaninefaten, de lokale horeca en de Noordwijkerhoutse Ondernemersvereniging (NOV) organiseerden vorig jaar voor de 1e keer het Zomercarnaval in "Kokkerhout". 

Voor het dorp, maar ook voor de gehele Duin en Bollenstreek een primeur. 

Een vervolg kon niet uitblijven. 

Dat was dus vandaag met als thema "Caraïbisch zomercarnaval".  

Langs het massaal aanwezige publiek trok de feestelijk uitgedoste stoet door het centrum van Noordwijkerhout. Het prachtige weer, de enthousiaste mensen en de  zon  maakte van de parade één groot kleurrijk zomerfeest. Rond de Witte Kerk werd het feest voortgezet in en bij de vele eet- en drank gelegenheden. Het bier vloeide rijkelijk waarbij de Brassband El Nino de toch al vrolijke stemming naar tropische sferen bracht.

Kijkend naar het enthousiaste publiek en de vele positieve reacties zit een vervolg er zeker in.  

Hierbij een paar sfeerbeelden van de deelnemers.  

Natuur en onze tuin

Het is inmiddels een aantal weken geleden dat kranten bol stonden met verhalen over verdwenen zwanen in Alphen a/d Rijn en omgeving.
Een groot aantal zwanen was spoorloos verdwenen.
Verdachtmakingen over het lot van deze dieren aan de orde van de dag.
Een week geleden kwam de eerste zwanen bij ons door de sloot voorbij. Moeder zwaan voorop, daarachter 8 jongen en de rij werd gesloten door vader zwaan.

Onze kleindochter kon niet genoeg krijgen van dit natuurwonder. Een kwart brood moest eraan geloven. Bijzonder was dat de beide ouders eerst van het brood proefden, na goedkeuring mochten de jongen zich te goed doen.
Beide ouders hielden zich verder afzijdig maar hielden wel hun kroost in de gaten.
Voor onze kleindochter was het een unieke ervaring met zoveel zwanen aan haar voeten.
Was ze niet bang voor deze best wel grote beesten werd regelmatig gevraagd. In het geheel niet. Zelfs als een zwaan meende flink te moeten blazen gaf ze geen krimp.

Een middag Nederzandt aan de Langevelderslag in Noordwijki

In de loop van de zondagochtend nemen de regenbuien af en breekt aan de kust de zon door. Druk is het niet, we besluiten naar het restaurant Nederzandt aan de Langevelderslag in Noordwijk te rijden.

Het parkeerterrein daar is voor het grootste deel onbezet, wat dichter bij de opgang naar het strand is het   redelijk druk, in hoofdzaak met kitesurfers die hun spullen aan het inpakken zijn.
Op het terras van Nederzandt een gezellige drukte, hier en daar brandt een vuurtje en een stuk verder staat een kast waaruit wolken rook opstijgen. De temperatuur in de kast wordt nauwlettend in de gaten gehouden.
Op mijn vraag wat er binnen in de kast plaats vindt wordt deze even een stukje voorzichtig geopend.
Netjes op een rij hangt makreel.

Niet veel later is het rookproces klaar. En de verkoop kan beginnen.
Voor 4 euro heb je een vers gerookte makreel. Meenemen dus.
Met een paar spetters regen begint het. De terrasbezoeker zoeken onderdak onder de overkapping.
Voor ons reden de auto op te zoeken.        

In de boot met de Zonnebloem

Een activiteit van de plaatselijke afdeling van de Zonnebloem is een dag varen met Groene Hart Cruises. Als voorzitter van de plaatselijke afdeling Zonnebloem mag ik de tocht meemaken en genieten van het plezier van de deelnemers.

Hierbij in het kort de belevenis van deze dag.

Zaterdag jl. ging ik met nog 80 gasten en vrijwilligers aan boord van de Olympia van Groene Hart Cruises.

Op de avond en de nacht voor het vertrek zag het weer er allemaal niet zo positief uit, de regen viel met bakken tegelijk uit de hemel. Maar, gelukkig op deze zaterdagochtend kwam de zon af en toe achter de wolken vandaan. En, bij het vertrek van de Olympia uit Leiderdorp was de zon zichtbaar aanwezig. 

In mijn welkomstwoord direct na het vertrek gaf ik de deelnemers mee dat het een prachtige vaartocht gaat worden. 

Tijdens de koffie/thee met gebak werd door kapitein Hans Bosma koers gezet over de Oude Rijn richting Alphen aan de Rijn. De afsluiting bij de Koningin Julianabrug, als gevolg van het neerstorten van het brugdek, is opgeheven. 

Op aanwijzing van de kapitein wordt alle aandacht gevestigd op de plek waar bij het neerstorten van het brugdek een aantal woningen onherstelbaar heeft verwoest. Deze woningen zijn inmiddels gesloopt. Een grote open plek geeft een beeld van de omvang van de schade. 

Tijdens opgravingen daar zijn resten gevonden uit de Romeinse tijd. M.a.w. een nadeel heeft ook een voordeel. 

Gevaren wordt tot de hefbrug over de Gouwe. Daar wordt het schip gedraaid en de terugtocht begonnen. 

Ter hoogte van Avifauna wordt koers gezet richting Woubrugge. Kapitein Hans weet ons te boeien met  wetenswaardigheden over wat er aan beide oevers te zien is. 

Intussen wordt een kop soep met broodjes geserveerd. 

De weersomstandigheden blijven goed, niet al te warm. Voor degenen op het benedendek is het mede daardoor prima uit te houden. 

Later in de middag trekt de wind aan, maar in de luwte op het buitendek zit je goed. Vooral voor diegenen die smachten naar een sigaret. 

De stemming aan boord is uitstekend, herinneringen worden opgehaald en nieuwtjes gewisseld. 

Tijdens het serveren van hapjes en drankjes wordt deze nog beter. 

De vaartocht wordt afgesloten met mijn dank aan de bemensing van de Olympia, maar vooral ook aan de vele vrijwilligers van de Zonnebloem voor hun voortreffelijke zorg voor de gasten. 

Zonder inzet van deze vrijwilligsters zou een boottocht als deze niet plaats kunnen vinden. Al met al was het een geslaagde dag voor alle opvarenden.

stroomt het geld binnen?

Als vervolg op de ongemakken met de auto in Duitsland werd door de ANWB 65 euro op mijn rekening gestort, echter zonder nadere toelichting.
Het totaal bij de ANWB gedeclareerde bedrag is aanzienlijk hoger.
Gelukkig werd ik kort daarna door de ANWB gebeld dat zij inmiddels met de ADAC contact hadden gehad over betaling van de door de monteur van deze organisatie veroorzaakte schade aan de auto.
Maar, gelet op de vakantiedrukte komt men voorlopig niet toe aan verder overleg. Het op de rekening gestort bedrag is een voorschot op de totale nota.
Bij de ANWB is men inmiddels overtuigd dat de schade is veroorzaakt door het ondeskundig handelen van de ADAC-monteur. De daaruit voortgekomen schade aan de auto en verdere kosten zullen door de ANWB worden betaald.
De ANWB zal op haar beurt deze kosten bij de ADAC declareren, maar dat is mijn zorg niet meer.
Het heeft heel wat overleg gekost om tot een oplossing te komen, maar in dit geval hulde aan de ANWB voor wat betref de financiële afhandeling

't Kan niet waar zijn?

Dinsdag, in de loop van de middag vraagt de garagehouder wat er mis is met de auto. Motorisch is er niets aan de hand. De garagehouder het probleem uitgelegd.
Aan het eind van de middag geeft hij aan dat de door de ADAC monteur stuk getrokken kabel niet direct te vervangen is. Een nieuwe kabel is in heel Europa niet te krijgen. Deze moet uit Japan komen en de levering  zou zo maar een maand kunnen duren. Hij zal contact opnemen met de helpdesk van Mitsubishi over hoe verder.
De volgende dag horen we via de helpdesk dat de auto niet in Duitsland wordt gerepareerd.
De dagen erna hebben we dagelijks een aantal malen overleg met de helpdesk. Wat we nodig hebben is een auto die een caravan kan trekken. ervoer naar huis. We kunnen een auto voor twee dagen krijgen die de daarna weer in Duitsland moeten afleveren. Naar ons idee een wel eg simpel voorstel. We merken op dat wij bij 4 organisaties zijn   verzekerd die allemaal twee dagen autogebruik in de polis hebben staan, naar onze mening totaal 8 dagen dus.
Zo zijn we dagen bezig vervangend vervoer te organiseren.
Spreken we met de ene helpdeskmedewerker iets af, de volgende vraagt doodleuk, 'en is het probleem al opgelost? Of een vraag is, 'Schweppenhausen, waar ligt dat? In de buurt van Lyon?' Terwijl we bij herhaling hebben gemeld in de buurt van Koblenz.
Het aantal gesprekken vordert met de dagen in aantal, evenzo het aantal namen op onze lijst van medewerkers waarmee is gesproken. De één doet een toezegging, een dag later mogen we aanhoren dat deze medewerker de toezegging niet had mogen doen en van het dossier is afgehaald.
Gelukkig, af en toe breekt de zon door, zij het tijdelijk. Op de camping valt weinig te beleven. Tussen de buien door op de fiets naar Stromberg en naar het niet meer in gebruik zijnde spooremplacement bij het in 2010 gesloten kalkfabriek. Het gebouw is in handen gevallen van een sloopbedrijf.

 Links op de foto het seinhuis van waaruit de wissels enz. op het emplacement werden bediend. Het gebouw is volledig ontmanteld.

Op dag 8 van onze stranding op de camping neemt de helpdesk van de ANWB het overleg over. Er lijkt schot in zaak te komen.
Men is zoekende naar een auto die de caravan kan trekken en een passende stekkeraansluiting voor de caravan heeft.
Op dag 10 krijgen we de mededeling dat volgende dag deze auto op de camping wordt aangeleverd. Voor de caravanaansluiting is wel een adaptor nodig, anders functioneert de koppeling niet. Met hulp van een mede kampeerder de adaptor bij de garage gehaald. De autoverhuurder telefoneert in de loop van de ochtend dat bij de levering de borgsom cash moet worden betaald. Ook nu met een campingbewoner naar de bank in Stromberg.
Ook aan dit ongemak komt een eind. Om 14.00 uur staat de auto voor de caravan.
De adaptor is een overbodige aankoop, de caravanaansluiting past perfect.
Jullie gaan toch nu niet weg is de vraag van de buren? Nu meteen is onze reactie.
De campingbeheerder rekent 11 overnachtingen, we waren van plan hoogstens 2 overnachtingen.
Het kan verkeren. We krijgen nog wel een flesje wijn mee. En, over de schade aan zijn grasmat heeft hij het niet meer.
Tegen drie uur laten we de camping achter ons met de constatering dat we hier niet terug komen. Onze auto laten we achter bij de garage in Wallhausen. Volgens de ANWB kan het dagen duren voor deze naar Nederland wordt getransporteerd.